Joe Duplantier (Gojira): "We don't want to be negative or cynical about the fate of humanity, but the situation on Earth is growing critical, and the way humans behave is so catastrophic that we really need to express our exasperation about it. It's not fear, but anger."

Een maand sinds mijn laatste bericht hier - ik zou me moeten schamen. Maar eigenlijk doe ik dat niet. Ik ben er gewoon niet echt met mijn hoofd bij, en nu ik ook Twitter gebruik, is het soms erg makkelijk het er daarbij te laten.

De zomer gaat razendsnel en tegelijkertijd tergend traag voorbij, het is frustrerend. We hebben een heerlijk weekje in de regen gekampeerd in gristelijk Punthorst - onderdeel van de gemeente, jawel, Staphorst. En nu ben ik niet aan het werk, zoals eerst eigenlijk wel een beetje het plan was, maar ik ben wel genoeg aan het doen. Voornamelijk aan ons huisje. Muren verven, kastdeuren in elkaar zetten, dat soort werk, en tussendoor nog zorgen dat mijn aanvraag/inschrijving voor mijn Master komend jaar in Leiden goed verloopt.
Want ja, mijn Bachelor is dus helemaal afgerond, en mijn diploma krijg ik in Oktober uitgereikt - helaas voor de administratie een beetje laat, dus dat veroorzaakt weer extra gedoe, maar goed.
Dan zijn er nog honderden concerten in de planning, waarbij ik bij een deel een stuk zal schrijven; en dat gaat dan gelezen worden door mensen. Ook al vind ik dat wel vet, en ik kan het denk ik heel goed, maar ik vind het ook een beetje eng. Nou ja, ze hebben altijd nog Mim's mooie pictures om naar te kijken.

Maar ondanks al die gebeurtenissen buiten mijzelf, is er binnen bijna meer gaande.
Ik ben nooit zo iemand geweest die altijd al wist wat hij wilde qua carrière. Behalve één dingetje - ergens wilde ik altijd wel een schrijver worden, fictie wel te verstaan. Niet dat ik dacht dat ik het kon.
Nu denk ik dat ik het best kan. Qua ideeën in elk geval - misschien niet de uitvoering, maar dat weet je pas als je het doet. Dus het wordt tijd dat ik het doe, al is het alleen voor mezelf.
Maar misschien zijn mijn ideeën te ambitieus voor één boek. Wat denk je? Ik wil de dromenwereld van een coma-patiënt - zeer licht geïnspireerd door het concept van het Ayreon album The Human Equation, maar het staat er wel te ver vanaf in mijn hoofd - en belangrijke historische momenten - met figuren als Julius Caesar - verweven in één geheel, en daarbij ook nog een soort sociaal/politiek commentaar geven - denk aan, de wereld gaat ten gronde, laten we er eens iets aan doen. Oh, en er is waarschijnlijk ook nog een stoere chick die de boel gaat redden. ;)
In mijn hoofd begint het steeds meer vorm te geven, maar toch lijkt het alsof er nog iets moet gebeuren voor het helemaal vorm heeft. Blijkbaar was het laatste ingrediënt, de hartveranderende, intense boodschap van Gojira, niet het allerlaatste ingrediënt. Maar dat moet er haast wel bijna zijn. Het moment is er - de vrije tijd die ik naast mijn Master nog heb vanaf September in combinatie met een soort inspiratie die er nu begint te zijn, en een opbouwend enthousiasme om ermee te beginnen. (Noem het een biologische klok, if you will.)

Voor het eind van dit jaar wil ik zijn begonnen. Geen excuses meer, ik ben geen puber meer. Het is een beetje als mijn 'angst' om onbekenden te bellen. Ik heb het, maar het is niet zo erg dat een echte fobie is. Dus ik moet niet zeuren en het gewoon doen, net zoals je een pleister er beter in één keer kan afrukken.
Dat werkt gewoon beter in the long run.



Oh. En misschien ga ik wel ook zo'n vegetariër worden na Sziget. In elk geval ga ik wat bewuster leven, dus op zijn minst weinig vlees en alles opperbiologisch. Maar wel na Sziget, want ik moet het mezelf niet te lastig maken. Plastic bag in the sea(4x)

Voor degenen die het niet weten, in de zomer ben ik een soort omgekeerde spons. Ik zweet echt héél erg veel als het warm is. Het is niet dat ik dan echt stink, of dat het echt heel vies is - maar het parelt wel heel erg op mijn voorhoofd.

Aan de andere kant, ik was de laatste tijd niet de enigen. Op Graspop liep iedereen rond met verbrande kreeft-kleurige ruggetjes dan wel doorweekte shirtjes. Het leek erop dat het de warmste Graspop ooit zou worden, en volgens mij is het dat ook geworden. Maar, dat kon de pret niet drukken, want ik heb - ondanks de slechte headliners - een aantal ontzettend heerlijke acts gezien. Ik ga geen compleet verslag maken - ik ben er niet goed in en heb het gevoel dat ik altijd te veel en tegelijkertijd te weinig zeg - maar mijn hoogtepunten qua acts waren Jon Oliva's Pain, Blind Guardian, Heaven & Hell, Kataklysm, Journey en Volbeat - en dan was er nog het briljante Gojira wat echt fenomenaal was.

Ook gisteravond was het weer zweten bij het prachtige Fleet Foxes, waarbij de band ondanks een soort ongemakkelijkheid qua charisma tussen de nummers door toch bij het lijstje van beste optredens ooit gezien komt. Wat een stemmen, en wat een geweldig geluid en sfeer. Jammer dat naar huis komen een stuk lastiger was - we zijn er gekomen. (En ik had de deur dus blijkbaar toch goed op slot gedaan.)

We verdienen dit wel, na dit intense jaar (vooral aan het einde erg intens). Ik was dan ook heel blij toen ik gisteren de aanvraag voor mijn bachelorafstuderen inleverde (één dag na deadline, of course). Mijn BA-paper moet nog goedgekeurd worden, dat wel, maar het voelde toch wel speciaal om het in te leveren, op de een of andere rare manier...

Mijn laatste studiewerk-dag is begonnen. Mijn hoofd is weer een beetje helder na hoofdpijn gisteravond en vanochtend, dus het is maar eens tijd. Hierna begint mijn vakantie. Een verdiende vakantie, in mijn mening - herkansing van gisteravond voor het vak over de bijbel heb ik gehaald met een 7,6 (dus van een 2,9 naar een 7,6 - hehe).

En om mij bij te staan in mijn dag:



Ex Deo - Romulus
Skyclad - In The... All Together
Amorphis - Skyforger

De laatste drie weken waren uitermate hectisch. Achteraf gezien hebben we het goed overleefd, maar dat betekent niet dat er een paar dingen even op een lager pitje gingen. Posten op LiveJournal bijvoorbeeld.

Mijn rijbewijs heb ik niet gehaald. Ik was tot op het uiterste gestressed, en als hij me had laten slagen had ik me teleurgesteld gevoeld in hoe de man zijn werk deed. Maar het is niet echt erg, ik heb gewoon iets meer tijd nodig. Straks ga ik weer wat lessen nemen en het in Haarlem gewoon weer proberen.
De verhuizing ging redelijk soepel, maar het was nog altijd een verhuizing. Je bent een volle dag bezig met dingen sjouwen, en dat merkten we daarna, maar we moesten door. Mijn BA Paper moest geschreven worden (eind komende week, voor Graspop, lever ik eindelijk het echte laatste finale ding in), en we moesten tentamens leren. Deze dinsdag had ik allebei de tentamens achter elkaar, waarbij er voor de eerste drie uur ingepland was. Het tweede tentamen ging niet zo heel erg goed (Who Is Who in the Bible), dus misschien moet ik daar nog een herkansing voor gebruiken. Whatever, zo lang ik mijn bachelor maar haal dit jaar.

Zo lang we maar niet vergeten waar we het allemaal voor doen.

De broodjes in de oven...

...die we op onze mooie bank opeten...

...waarna we lekker uitrusten in ons gesigneerde bad.

Ook positief is dat ik bij het on-line (Play-by-Email) spel Blood Bowl voor de Chaos Cup speel, en ik ben hem ook aan het winnen. \m/

Het zit er dik in dat ik mijn bachelor binnen heb. En als dat zo is, ga ik een heerlijke zomer tegemoet. Graspop, Fleet Foxes, rijbewijs, kamperen bij de Veluwe, FortaRock, Sziget, en dan het komende jaar mijn master in Leiden.
(PS: Nog net op tijd ontdekt voor Graspop, Volbeat.)

Ik ren een beetje achter mezelf aan, of sleep mezelf mee. In elk geval loop ik niet helemaal gelijk met standard time, mijn klok moet worden bijgesteld.
In de afgelopen tijd ben ik bezig geweest met zoveel dingen. Mijn rijbewijs, waarbij ik eind van deze maand mijn praktijk heb, en laatst ook mijn theorie heb gehaald. Maar ik moet er nu dus elke week driemaal voor om zes uur 's ochtends voor opstaan. Mijn BA-paper, wat volgens de planning vorig blok al af had moeten zijn, komt er dit blok gewoon lekker bij. Met mijn andere twee vakken, waarbij ik maandag een presentatie heb voor het ene vak en een tentamen voor het andere vak, betekent het dat ik nog niet vaak zo intens bezig geweest ben - of zou moeten in ieder geval - voor mijn studie. Dan is er de verhuizing die gaat komen, af en toe nog even werken. En daarbij heeft Mim net zo goed genoeg te doen, wat betekent dat we ook meer langs elkaar heen leven dan ik zou willen. Tegelijkertijd ben ik bezig geweest met mijn lange termijn toekomst, om na te denken over mijn baan en leven later. Oh, en we waren aan het kijken voor een eventuele vakantie van de zomer.

Ik vertoon scheurtjes door de spanning - er is gewoon te veel. Maar ik weet ook dat het niet zo lang meer duurt. Over ruwweg een maand is de studie als het goed is gedaan, is de verhuizing geweest, hebben we tijd voor elkaar en onszelf.
En voor het festivalseizoen. Ik heb de behoefte om mezelf onder te dompelen in de muziek en sfeer van een muziek. En om te roken drinken, plezier te hebben.



Ik ben er helemaal weg van. Ex Deo - Romulus. Het album komt volgende maand ook uit, in die maand waarin de vrede terug keert. Samen met het échte laatlentebeginzomer-weer.
Ik kan er dan alleen niet tegen dat het kijken van filmpjes niet op LastFM scrobbled.

Niets gaat er meer goed. Alles breekt.

Okay, misschien is het allemaal niet echt zo dramatisch. Maar hoe emo het ook klinkt, het lukt even niet. Van alle fronten gaan er dingen niet zoals ik ze wil, en wat misschien wel erger is, ik heb geen veerkracht tegen de dingen die misgaan.

Ik kan wel gaan zeggen wat er allemaal mis is, maar dat heeft weinig zin. Voor mezelf niet, voor anderen niet, want het is een combinatie van allemaal kleine dingen én het feit dat er momenteel iets mis is met mijn mentaliteit. Oh well, uiteindelijk zal het wel weer goed komen.

En, iig:

U heeft 2 ticket(s) aangeschaft voor:
________________________________________________________________________

FLEET FOXES
Paradiso Grote Zaal
Wo, 01/07/09 20.30 uur

Voor de extra show, want de eerste was dus al in een paar dagen uitverkocht.

Ik ben zojuist, toen ik terug kwam van boodschappen, over het ruwere bospaadje gefietst. Nu zit dat vlak bij een bejaardencentrum, of zoiets dergelijks in elk geval, en worden er nog wel eens rolstoelgangers vooruitgeduwd. Ook nu, en ik fietste er netjes langs, als ik een vervelende stem hoor roepen dat het geen fietspad is 'hoor'. Ze had net zo goed 'chaufféur' kunnen hebben geroepen. Ik ben blij dat de volgende generatie bejaarden ook zo ruimdenkend zal worden. Maar goed, áls ze de wet aan haar kant had gehad, had ik haar onredelijke gezeur nog kunnen accepteren. Dan was ik misschien ergens wel die onaangepaste jongere. Maar helaas, ( I win, you lose. )